|
koBALt tarafından yazıldı.
|
|
Günün enkazı üstüne tüneyip son bir sigara tüttürmek iyi bir eyleme benziyor.savurduğun dumanlar arasında yüzüne zafer kazanmış bir komutan mimiği yapıştırıp,yenilgini kamufle edebiliyosun bi nebze..yüzüme kapanan bir telefon ve mütemadiyen çınlayan sol kulağımdan başkaca herhangi bir kırıntı yok gündem platformumda,esasen.
rutinimizi şişirip şişirip eşiniyoruz işte.yok araştırma projelerinin avanslarıymış,yok aralık maaşlarının erken ödenmesiymiş.
yıl sonu yaklaştıkça müsamereye hazırlanan ilkokul çocuğu triplerinde herkes.ankara nın gözüne giricez,şahane bi performansla.bu mudur amaç?
aslında benim amacım,kovboy filmlerinde gördüğüm bir sahnenin içine monte etmek kendimi.güzergahı belli olmayan herhangi bir trenin peşinde,elimde kemendim atımın üstünde dörtnala koşturmak.trenin içindeki bilmemkaç leşi olan haydutlardan birini yakalamak filan da değil.o, işin heyecan dozunu artırabilmek için bir etken olurdu sadece, nal sesleri ve rüzgar.koşmak koşmak koşmak..ve hep o sahnede kalmak.
özlediğim ses rüyalarımda konuşuyor benimle.ne konuştuğumuzu hatırlamıyorum bile.hücrelerime kadar işleyen okşayıcı tınının sıcaklığını hıssederek uyanıyorum.yüzümdeki gülümseme saate bakınca telaşa bırakıyor yerini.paldır küldür servise yetişip kendimi dökülmüş çınar yapraklarıyla kaplı taş yolda buluyorum.tüm bu hengame içinde yine de kulağımda kalsın istiyorum o ses.adımı çağırsın hep.
hala kar yağmamış olmasına hayıflanmıyor da değilim.ocaktaki çayın buharıyla buğulanmış mutfak penceresınden kar seyretmek istiyorum ben artık.zamanı geldi değil mi?
dün 116'ıncı sayfada patinaj çekerken uyuyakalmışım..şimdi kaldığım yerden devam etmek üzere uzaklaşıyorum!
|
