Neden böyle nefret dolusuuun söyleeeee..senin derdin ne bana derdini soyle...
diyordu şebnem ferah..

karşımda bir kız neyüdüğü belirsiz...konuşuyor hoşlantısıyla yanaklar kızarmış,kendinden geçmiş..konuşuyor ilgiyle ve içindeki bütün heyecanla...
yalanlarla sarmalanmış bir yıgın sözcügü ardarda getirme başarısı içinde temposunu artırarak devam ediyor konuşmaya ,bir kac mili saniyelik unlemler ve kısa sorular la araya giren hoşlantısı onun bu havasından etkilenmiş gibi ...
  izleyici olarak bir iki laf da ben sokuyorum ama bizimkiler bu taraflı degil..iiki uc ve derken,sen sus işine bak diye uyarılıyorum,müziğime dönerek sahneyi izlemeye devam....kızımız da işine koyuluyor son sürat... hoşlantıyaa  bir sonuç cıkarmak istercesine  abanmaya inatla devam ediyor tek tarflı ilgili ve algısız muhabbet...