kitap ayracı denen nesneye ihtiyacım olmazdı benim eskiden,hangi sayfada kaldığımı bir hafta sonra bile hatırlayabilirdim.heyhat..

bu hafıza yorgunluğunu günlerdir aynı şeyleri hatırlıyor olmama bağlamalıyım kanımca.yıllar yıllar öncesinin siluetleri,tozlu hafıza raflarımdan hortlayıp çıkıyorlar.öyle olmasaydı,şöyle demeseydim.o mektubu yazmasaydım,ama iyi ki de öyle olmuş,falanmış,filanmış..bir şekilde bu hatırlama egzersizine mola verebilmeyi başarsam da,boş buldukları anda kaldıkları yerden zuhur ediyorlar beyın kıvrımlarımın örümcek bağlamış kirişleri arasından.görünmez bir hafıza ayracı monte etmiş olmalıyım bilinç katmanlarımda.