Seviyorum seni...Seni seviyorum... Bunlarda çiçek , bunlar ağaçlar ve burası da bir şehir...
Bakma öyle suçluymuşum gibi , yıkma gururumu, Tek bir cümlede bitirme , yaşamla bir huzurumu.
Bir dünyanın lafını ettin karşımda , ki ben ölmeni bile istemedim. Gururumu çiğneyip te döndün arkana , ki ben seni çok sevmiştim.
Şimdi karşında ben , o ezik, o mahcup halimle, Günahlar işledim ve dikildim , öyle dimdik ayaklarım üstüne, Ağladım , sildim yaşlarımı ve tebessümler ettim farkına varma diye.
Gözlerim sulu , yanaklarım kızarmış , aldırma çatılmış kaşlarım, İçimde fırtınalar ve korkular , buz kesmiş ellerim , donmuş gözlerim, Bir çift cümle kuracaktın oysa , dokunma...Canım yanar ağlarım...
Dünyamı dönüyor , yoksa başım mı?...O sen misin ,yoksa canım mı?, Giderken baktın mı arkana , bu ben miyim , yoksa bir yığın mı?. Ve aptalca bir kaç laf söyledim , sen eğlen diye, Seviyorum seni...Seni seviyorum...Yada her neyse vur kalbime...
|