|
Pazartesi, 09 Ağustos 2004 08:30 |
|
Her şeyden bıkardı insan.
bir şeylere baglanmaya hevesle yaklasir
doyumluk tadlara eriştikten sonra birakip gitmek düşerdi sonunda.
Duygularımın peşinden gitmemek ,
mantikli kararlar almak ,
hayati duzenli bir seviyede yaşamak isterdim.....
ama her insan gibi kendi bocalamalarimla boğuşa boğuşa bir yanım eksik bir yanım fazla ,bir yanım tutkun, bir yanım bıkkın hayatın sonuna ;o son anına geleceğim.,
Şimdilerde, bundan sonraların hayali ve umudu içinde daha ne kadar saçmalayabileceğimin hesabını yaparak yaşıyorum.
|
|
|
Çarşamba, 04 Temmuz 2007 22:41 |
|
kazı yapılan cadde üstündeki meyhanenın önunden geçerken genzımı yakan kesif koku;
"son günlerini anlat bakalım" deseler tam bu kokuyla tarif ederdim heralde..alkole bulanmış kanalizasyon kokusu.
|
|
Salı, 03 Temmuz 2007 23:22 |
siyah gözlüklü,siyah takım elbiseli,beyaz gömlekli ve kıravatsız adamlar..ellerinde çantaları var.muhtemelen silahları da var. şartname alıyorlar benden.ihale çok önemli,yüksek bir keşif bedeli var.Şartnameyi veriyorum fekat  şimdi hatırlayamadığım bir sebepten büyük bir sorun çıkıyor.sorunu çözecek internet dosyasının şifresi de sadece bende.kardeşimle msn den konuşurken koordinatlarımı belirleyip peşime düşüyorlar.harala gürele...kendimi italya ya giden bir uçağa koşarken buluyorum.İtalya ne alaka bilmiyorum.Uçağa atlayıp giderken kardeşim endişelice el sallıyor ardımdan.yüzündeki endişe hala net olarak aklımda. Roma yahut Napoli havaalanında türdeş siyah takım elbiseli adamlar var gene.kovalamaca ve ardından şiddetli bir dövüş başlıyor.5 vurup 1 sayıyorum.
|
|
Salı, 03 Temmuz 2007 23:12 |
|
Saat hayli geç olmuştu.Dünyanın önemsiz bir noktasında,belki hiç bilinmeyen sokaklarından birinin bir köşesinde kulağında walkman inin çaldığı "guano apes-living in a lie" parçası vızırdarken tek başına durmuş sonunu düşünüyordu 
.Mekan renksiz ,karanlık ve korkutucuydu.Bencillik hat safada ama bu kadari da kuruntulara sürükleyerek sürdürüyordu artik düşüncelerini...
Umarsiz ca ve düzensizce yasanilan bir hayati daha ne kadar süre yasayabilirdi bilmiyordu.
o kadar heves,o kadar düşünce,ooo kadar umur geride kalanlarin çöp yığını altında kalıyordu sonunda hep....tükenmeye başlayan boş kontenjanlarla avunan bir iç dünyası.
|
|
|
<< Başlat < Önceki 1 2 3 4 5 6 7 Sonraki > Son >>
|
|
Sayfa 7 - 7 |
